Droom

Ik droomde vannacht over Juan.... Het leek zo echt, alsof het geen droom was. In mijn droom liep ik langs zijn huis, en toen zwaaide hij naar me van uit het raam en wenkte me. Ik ging er heen en toen zag ik dat hij samen met zijn ''vriend'' was. Een klootzakvriend :P Ik knuffelde hem, maar het leek net als of ik hem niet kon bereiken, alsof ik niet tot hem doordrong. Alsof het niet tot hem doordrong dat hij leefde. Hij was zich niet bewust van wat hij deed. Het voelde wel heerlijk in mijn droom om bij hem te zijn... Om hem te zien,,

Zo moe...

Soms heb ik het gevoel alsof er niet naar me geluisterd word. Nouja, niet soms, eigenlijk heel vaak...

Een paar dagen geleden heb ik al gezegd, tegen mijn zus en mijn vriend, dat ik nergens meer de energie voor heb. En dat ik het gevoel heb dat ik gek aan het worden ben. Ben ik gek aan het worden??
Ik heb geen idee. Als je gek word heb je meestal niet door dat je gek word, toch? :P
Anyway, ik moet toch mezelf dwingen om bepaalde dingen te doen. Anders doet niemand het. Maarja, denk ik dat anders niemand het doet of is het zo?
Mijn zus is eergisteren ongesteld geworden. Daardoor heeft zij ook niet veel energie. Maar als ik daaraan denk, denk ik er ook aan dat toen ik ziek was ik gewoon door moest gaan met de dingen die gedaan moesten worden, of ik daar nou de energie voor had of niet. Anders werden ze niet gedaan... Als mijn vriend heel de dag werkt, kan ik toch niet van hem vragen of hij nog even de was doet, stofzuigt, opruimt, afwast en ook nog even wil koken??
Ik heb het gevoel alsof er geen rekening met me word gehouden. Ik kreeg net wel een knuffel van Nicole, maar ik heb ook de aardappels geschilt, de broccoli gesneden en die allebei in een pan gedaan met water erbij. En nu ben ik helemaal op... Stel ik me aan?? Geen idee... Maar ik zou zo graag willen dat iemand anders het voor me zou kunnen/willen doen als ik het niet kan. Ik doe dat wel voor anderen, you know. Als hun helemaal op zijn, neem ik het over. Bianca to the rescue! Waarom doet niemand het als ik op ben... Mijn zus zei, toen ze terug kwam van vakantie en ik vertelde dat ik geen energie meer had, dat ik niks hoefde te doen als zij er weer was. Zodat ik weer energie op kon bouwen. Maar nu ze ongesteld is geworden, kan ik het alsnog doen. Ik ben zo moe, ik ben zo boos, ik ben zo verdrietig... Ik moet nog zo veel werken, maar hier neem en krijg ik de tijd niet voor.
Sinds maandag werkt mijn vriend van 7 uur s' ochtends tot tien uur s' avonds. Hij kan dus ook niks van me overnemen. Ik kan morgen beter heel de dag in bed blijven liggen... Dan hoef ik me ook niet verplicht te voelen om op te ruimen of andere huishoudelijke dingen te doen omdat ik zelf geen rommmel maak en dan ook geen rommel zie. :P
Ik vind het alleen zo'n zonde van het weer. Maar als ik niet psychisch wil worden, zal ik dit wel moeten doen. Voor ik straks helemaal NIKS meer kan, zoals vorig jaar. Het is wel zo dat ik er voor kies om dat allemaal te doen, maar als anders niemand het doet, dan heb ik ook niet veel keus toch?? Ik kan moeilijk alle afwas laten staan, en de was niet meer doen, en niet meer stofzuigen. Dan word het één teringtyfystroep!!
Ja, morgen blijf ik heel de dag in bed liggen. Anders trek ik het niet meer.
Misschien dacht Nicole dat ik wel energie had omdat ik zo blij was vandaag, maar dat ik blij ben wil niet zeggen dat ik weer energie heb... Er is niks veranderd. Een paar dagen geleden had ik niet eens de energie/de zin om te lachen!

Ik moet egoïstischer worden... Veel egoïstischer. En eens een keer aan mezelf denken. Ik ben altijd bang dat mensen me egoïstisch vinden of boos op me worden als ik niks doe, maar als dit is wat ik nodig heb moet ik het gewoon doen.

Iik ben zo moe, maar ik wil nog niet slapen. Ik heb mijn vriend de hele dag niet gezien. God, wat heb ik zin om te huilen... En ook weer niet, want ik huil sinds anderhalve week al elke dag...

Je bent weg

Ik weet ondertussen niet meer wat echt en wat nep is.
Het is allemaal zo leeg, zo gestoord, zo fucked up...
Jij bent er niet meer, en dan bedoel ik niet niet meer bij mij maar de echte jij heb je verstopt.
Zit die in de kast? Is die zich aan het verstoppen voor handen die klappen geven?
Ik wil je redden, je beschermen, je vasthouden maar je laat het niet toe.
Ik wil me er niet meer mee bezig houden.
Dat wil ik eigenlijk wel, omdat ik van je hou, maar er is niets meer wat ik kan doen om de echte jij terug te brengen.

Het is niet te laat, het is nooit te laat. Maar ik ben er wel bang voor... Je hebt die demonen in je hart toegelaten, je laat ze alles vernietigen, alles kapot maken.
Wat doe je jezelf aan? Wat doe je mij aan?
Ik ben leeg en kapot...

Hij

Ik mis je geur, je aanraking, je lach, je gezicht...
Eigenlijk alles aan jou,,
Nog even geduld en ik zal jou weer in mijn armen kunnen sluiten.
Ik heb gehoord dat de vriendin die je nu hebt een verschrikkelijke slet is die voor iedereen haar benen wijd doet. Dat verbaast me niks. Ik hoop dat je het veilig doet :P

De zon schijnt nog, de wereld leeft, en de vogels fluiten tot laat in de avond. Heerlijk is dat. Alles leeft meer in de zomer.
De winter gunt de wereld de tijd om tot rust te komen, om te bedaren, en in de zomer komt alles weer tot bloei, ontstaat er weer leven. Zo werkt het eigenlijk ook in ons leven. Er zijn donkere, koude periodes, met niets anders dan sneeuw. Die periodes hoeven niet negatief te zijn. Natuurlijk hebben we ze liever niet, maar door die winters komen we tot rust om in de zomer weer in volle bloei te staan. De ene winter is strenger dan de ander, maar de zomer komt er altijd weer aan. 

Ik wacht op jou, mijn allerliefste. Tot voor jou de zomer weer begint. Tot jouw winter over is, jouw tijd om tot rust te komen voorbij is. En dan ben ik er, met open armen en een open hart.

Astraal contact

Magie
Dit is magie
Ik zie je, ik voel je, maar ik ben er niet
Mijn handen zijn warm, mijn hoofd is licht
Warm, van liefde, al mijn liefde voor jou
Ik streel je handen, kus je wang, klamp me aan je vast.
Kon ik maar eeuwig
Zo verder leven
Misschien dat jou missen
Dan niet zo'n pijn zou doen...

Zo sterk verbonden
Dat zelfs zonder bij je te zijn
Ik je welterusten kan wensen
En je door je haar kan strelen.
Slaap maar,mijn allerliefste!
Ik weet zelfs op welke zij je ligt.
En soms, als ik s'ochtends wakker word
Geef ik je een kus op je gezicht.

Astraal reizen, het reizen van mijn ziel naar jouw

De laatste paar dagen heb ik moeite met opstaan.
Het is altijd zo koud in de ochtend.
Vooral zonder jou...
Als ik wakker word, denk ik gelijk: Ik wil helemaal niet wakker worden zonder jou...

Ik wil wakker worden door de zon, en als ik dan naast me kijk je prachtige, mooie gezichtje zien. En dan, zoals ik altijd deed, je oneindig veel kusjes geven totdat je wakker word, glimlacht en zegt: ''Goedemorgen schatje''.

Gisternacht was een rare nacht... Maar ook een heel mooie nacht. Ik wist niet dat wij zo sterk met elkaar verbonden zijn. Ik wist het wel, maar ik wist niet dat ik in staat was om bij je te zijn zonder dat jij echt bij me was. Niemand zou me ook geloven als ik dit zou vertellen... Behalve mijn zus, maar die gelooft het ook maar half. Het klinkt ook zo mooi, te mooi om waar te zijn eigenlijk. Iemand kunnen voelen, kunnen aanraken, weten waar iemand is, zonder bij die persoon te zijn.
Maar ik kan het.

En elke keer als ik jou mis, mijn allerliefste, sluit ik mijn ogen, streel ik je handen, kus ik je gezicht. Ik voel ook je verwarring als ik dat doe. Maar dat kan me niets schelen.
Jij zal wel denken dat het je verbeelding is. Ik doe er geen kwaad mee.
Haha, één keer heb ik je handpalmen gekieteld, de binnenkant van je handen. Vond je niet zo leuk :P
Als ik jou een bezoekje breng, voel ik mijn handen warm worden, ik voel me vanbinnen warm worden, en ik voel de energie die van mijn handen komt. Al die liefde wil ik naar je toesturen. Ik weet niet of het lukt, maar ik probeer het zo goed als ik kan.
Je word nooit zo blij van mijn bezoekjes... Wat wil je, als je mijn liefde afsluit. Ik blijf jou liefde sturen, ik blijf jou bezoeken. Ik hou van jou, mijn liefste.
Ik wacht geduldig tot jij mijn liefde ook wil ontvangen. Soms, heel soms, als ik je bezoek, geef je liefde terug. Maar nu is het natuurlijk anders... Nu slaap je niet meer alleen. Ze sluiten me op in een inrichting, als ik zeg dat ik gisternacht even naast je heb gelegen. Ik wist zelfs hoe je lag, op je rechterzij. Zo bijzonder, zo raar, zo gestoord dit. Ik wist niet dat ik zulke bijzondere gaven had... Ik ben er wel heel erg blij mee.
Elke dag mis ik je zo erg... Zo verschrikkelijk erg. Dan voel ik dat gat in mijn hart, die holle leegte, verdriet in mijn hoofd, mijn ogen worden moe en nat...
Soms zet ik piano muziek op voor ik ga slapen, en stel me voor dat wij samen zweven, samen dansen, elkaar omarmend. Om nooit meer los te laten voor altijd.
Zou dat niet prachtig zijn?
Ooit, mijn liefste, zal elke dag zo zijn...

 

Nergens meer zin in

Ik wil niet meer mijn gevoel uiten tegenover mijn zus. Ik heb het gevoel dat ze het togh niet begrijpt. Als ze iets zelf niet ervaren heeft, begrijpt ze me niet. Ik ben nu aan het wachten tot ze weggaat zodat ik even kan huilen. Ze zou naar mijn vader gaan maar ze is er nog steeds. Ik ben opeens zo moe geworden. 

Als ik iets vertel wat me dwarszit, zegt ze geen dingen om me aan te moedigen. Dan zegt ze meestal niks. 
Ik vertel dingen zodat ik geholpen kan worden. Niet zodat ik me nog ellendiger kan gaan voelen.
Zucht. Wat een kutzooi.

Ik ken je niet

Ik heb het gevoel
Dat ik je niet ken
Als je sorry zegt
Waarom toon je dan geen spijt?
Het is net
Of je een vreemde bent
Je leek zo veranderd, maar dit was maar schijn.

Ik weet niet meer
Wat ik moet doen
Een toekomst samen, dat zit er niet bij
Waar sta ik nu, waar moet ik naar toe?
Mijn gevoel had al die tijd gelijk.

Daar komen ze weer, de tranen.
Ik weet nu, het is echt voorbij.
Jouw poppenkast is over
Er is vast nog hoop, maar niet voor mij.

Je zei, ik ben veranderd
Maar je deed maar alsof.
En je hebt zo'n spijt, zeg je
Maar die leugens, ik wil dat het stopt.

Weer typen

Gisteren weer ruzie met mijn vriend gehad. Ik weet niet of er nog een toekomst voor ons in zit... Elke keer als ik denk dat hij veranderd is, blijkt later weer dat hij alleen maar zijn gedrag veranderde om mij een plezier te doen. We hadden ruzie over de afwas, omdat ik vroeg of hij die wilde doen. Maar hij was moe en gebroken. Ik zei toen, en als ik later ook werk? Doet dan niemand iets meer? En toen werd hij heel boos en gingen we allebei schreeuwen. Ik was het zo zat!

Een paar dagen geleden klapte zijn band, en toen bleef hij heel kalm terwijl hij normaal altijd zou flippen. En gisteren zei hij dat hij alleen maar rustig bleef voor ons. Wat heb ik daar aan?? Ken ik hem dan wel echt of denk ik dat ik hem ken. Als hij alleen maar veranderd om mij tevreden te houden,, Hij wil zelf niet eens zijn gedrag veranderen.  
Ik weet niet meer wat ik moet doen, als hij zo is wil ik niet een toekomst met hem. Dan krijgen we hetzelfde gezeik als in het vorige huis, dat ik alles alleen kan gaan doen en hij dus niks. Ik dacht het dus niet,, 
Ik weet niet of ik dit kan bespreken met hem, ik vind het erg lastig. Ik zal vragen of Nicole wil beginnen, zodat ze me kan helpen. Anders weet ik het ook niet.

Hoe lang

Hou je ogen maar dicht
Voor wat er gaat komen
Je bent als 
Een sigaret
Hij zuigt je in zijn longen
Blaast je uit
En er blijft steeds minder
Van je over.

Wat is dit voor spelletje
Dat je speelt met je zelf?
Russian Roulette, daar lijkt het op
Hoe lang zal dit nog voortduren
Voordat je verdwijnt
Onder water

Mist

Shattered pieces on the ground
They will never heal perfectly
Why try to put them together
While you know they can't be mend.

Spending time with a person
Who loves himself more than he will love you
It will break you, my little darling
Please look, at what you are putting yourself trough
Now you are so angry, so dissapointed
Of happiness not a glimp
You say you don't want to think about the future
Because you want to enjoy every day you spend with him

But is this joy, I wonder
These pain and dissapointment in your eyes
In the end, there will be thunder
As the lightning will expose the lies

The lies you told yourself, to believe
To believe this love is pure
To believe that in the end, you two will be together
But this pain, babe, will endure

Jij

Woorden die je zei
Besluipen me
Ze dringen binnen
Lachen me uit
Ben ik nou zo stom?
Dat ik ze weer geloof?

Straks is het te laat
En ben je verloren!
Kan dit nog helen?
Wil jij wel
Dat dit stopt?
Je verleden verwerken
Is makkelijk gezegd
Maar beloftes maak je
Om ze na te komen.

En hoe kan jij
Beloftes nakomen
Als je nooit hebt geleerd
Wat beloftes zijn?

Zal  jij voor altijd
Eenzaam ronddwalen
Zoekend naar de reden
Dat jij je zo voelt?
Die reden ben je zelf
Je doet je zelf pijn
Sta je zelf eens toe
Om echt gelukkig te zijn. 

Verleden verwerken

Ik heb mijn vriend de allerlaatste kans gegeven zich zelf te verbeteren. Als hij zijn verleden niet verwerkt, zit er geen toekomst voor ons in. Ik weet dat hij zijn best gaat doen. Al ben ik soms nog bang dat hij als nog wegrent. 
Mijn zus en ik gaan hem hier voor zo ver we kunnen bij helpen. Vanavond gaan we ook even rond de tafel zitten om het daar over te hebben, hoe hij het beste zijn verleden kan verwerken en wat hij er zelf aan gaat doen. 

Gisteren heb ik weer een deel van mijn verleden achter mij gelaten en verwerkt. Ik ben hier om zo trots op me zelf! En zo blij dat het me niet meer achtervolgt. Ik weet al welk volgende deel er komt, en hier ben ik ook wel bang voor maar ik weet dat ik het aan kan en ik heb mijn zus en mijn vriend om me heen.

Er is een reden voor dat hij en ik telkens weer samen komen. We hebben een doel samen. Welk doel weet ik niet, maar ik weet wel dat we dat doel niet kunnen bereiken zo lang hij niet aan zichzelf wil werken. Ik ga maar een beetje googlen over verleden verwerken en daarna ga ik even eten en mediteren, om mijn gidsen te vragen wat ik het beste kan doen. 

jaja

Er gaat weer een hoop in me om de laatste tijd,,
Dat komt denk ik door wat er vorige week zaterdag is voorgevallen. De vriend van Nicole kreeg een psychose en viel toen mijn vriend aan. Het deed me weer denken aan de tijd dat ik nog thuiswoonde en ik mishandeld werd door mijn vader. Dezelfde blik in zijn ogen.. Mijn vriend was toen naar buiten gerend om iets te pakken om hem mee te slaan, maar gelukkig heb ik hem tegen kunnen houden. Toen ben ik in zijn bus gaan zitten en raakte ik helemaal in paniek. Het heeft voor mijn gevoel echt een uur geduurd voor ik weer bij zinnen was. 
Het heeft alles weer naar boven gebracht. Dat zal wel nodig zijn om het ook goed te kunnen verwerken, maar ik voel me echt fucking kut nu. Maarja, gaat ook wel weer over. Ik heb alleen nergens energie voor. 
En ik ben depressief geworden maarja. Ik woon nu bij mijn zus, en niet meer op de kamertraining. Maar het idee is om binnen een paar maanden met mijn vriend samen te gaan wonen. Lekker een plekje voor mezelf en goed rust pakken. Morgen ga ik naar de leiding van de kamertraining, want ik heb nog recht op weekgeld! Handiggg, is togh weer mooi meegenomen. Verder is er niet zo veel bijzonders. Behalve dat ik me zwaar klote voel en weer de neiging kreeg om mezelf te beschadigen maar dat ga ik togh niet doen lekker puh stomme hersens.

 BYeeee 

Jouw eenzame pad

Woedende ogen
Doorboren mijn ziel
Maar ze raken me niet.

En ik hoor jouw schreeuw, van wanhoop
Maar nee, ik kan jou niet helpen
Zolang jij jezelf niet helpt.

Een eenzaam pad, loop jij
Ik heb het gezien, en voelde het ook.
Eenzaam en alleen, zoekend naar niks.
Verdwaald in je eigen gedachten. 

Gedicht

Verwarrend
Misleidend
Zit je in mijn hoofd.
Nee, niet alleen in mijn hoofd
Maar in mijn bloed en ziel.
Ik wil je daar niet
Wat doe je hier nog?
Ik snap niet wat mij bezield...

Waarom heb ik jou ontmoet?
Kan je niet gewoon verdwijnen?
Uit mijn hoofd, mijn bloed, mijn ziel
Is het zo, dat dit zo moet, ik kan het
niet begrijpen.

Stil
Donker
Ik voel me zo klein.
Kan je niet gewoon
Er niet zijn?

 Ik wil de tijd terugdraaien
En jou nooit ontmoeten.
En ik wil dat mijn ziel stopt
Met naar jou zoeken.
Wat, wat, wat...
Wat wil het Universum van mij?
Zonder Hem
Doet lachen pijn.

Lach me maar uit, ik weet, het is dom
Moeilijk te kunnen begrijpen
Hoe ik van zo'n klootzak houden kon. 

Even schrijven

Het is vandaag zaterdag negen november. Ik werd om 12 uur wakker omdat Juan belde, en toen scheen de zon maar toen ben ik weer verder gaan slapen tot vier uur en regende het. Net als in mijn hoofd eigenlijk. Koude, natte druppels. Zo zijn mijn gedachten. Mijn gedachten over Hem, over wat we hadden. Was het allemaal wel echt? Of was het maar een illusie die we beiden creeerden om onszelf gelukkig te wanen? Ik denk niet dat ik het ooit zal weten. Want jij ontkent nog steeds dingen die je gedaan hebt. Dingen die je gezegd hebt, dingen waar mee je me pijn hebt gedaan. En ja, mijn zus heeft gelijk. Hij zal nooit veranderen. Ik wilde ook nooit dat hij zou veranderen, ik wilde niet dat hij me pijn deed. Maar misschien is dat wel wie hij is.. Al kan ik dat haast niet geloven. Geen enkel mens word slecht geboren. Toch...? Ik moet het allemaal nog een plekje geven. En het liefst zou ik zo weer teruggaan naar hem, en me zelf weer veilig wanen. Maar dat was ik alleen in mijn hoofd, want hij werd altijd zo boos op me zonder reden.. Ook troostte hij me de laatste maanden neit eens als ik verdrietig was en moest huilen. Ik voelde me niet veilig bij hem, al wilde ik dat toen wel geloven. Natuurlijk wilde ik dat geloven! Alles om maar niet tot de realiteit te komen dat het me kapot maakte. Het is moeilijk om in die realitieit te blijven, maar ik moet wel. Anders zou ik zo de zelfde fout nog een keer maken. En dat trek ik niet denk ik,, Dit doet al ongelooflijk veel pijn. 

Ik zal verder moeten, het idee van Hem achter me moeten laten, hoe moeilijk het ook is. Het beeld wat ik van hem had klopte niet, in ieder geval niet meer. Niemand kan gered worden als ze zelf niet gered willen worden..
Ik ga nu een film kijken met mijn zus, even mijn gedachtes ergens anders op richten. Ze komen wel weer terug later op de avond, maar ik kan het aan. Want ik ben sterk!!! 

Tijdje geleden

Het is een hele tijd geleden dat ik iets op dit blog heb geschreven. Ik heb alleen gedichten er op gezet die al best oud zijn. Al zitten er ook nieuwere tussen.

 Het is nu al een paar maanden uit met de jongen waar ik mee samenwoonde. Een man kan je hem niet noemen xD
Ik heb erg veel om te verwerken van de relatie met hem. Er zijn erg veel dingeng gebeurd die een enorme impact op me hebben gehad. Daarom ben ik ook gestopt met school. Ik heb simpelweg de energie er niet voor! Het is te veel. Op school moet ik elk halfuur even naar de wc gaan om bij te komen van alle negatieve energie die mijn kant op worden gestuurd door mijn klasgenoten. Ook is door de hereniging met Juan veel van mijn verleden naar boven komen. Waardoor ik er ook achter kwam dat ik bij hem bleef terwijl hij me zo veel schade aandeed, omdat die situatie mij deed denken aan mijn vader, toen ik nog thuiswoonde. PTSS dus. Ook ben ik er achter gekomen dat ik mezelf door de relatie met hem meer schade heb aangedaan dan ik door had. Heb ik er toch een soort van voor gekozen? Ja, ik denk het wel.
De liefde tussen ons, waar van ik niet zeker weet of die van twee kanten kwam, heb ik al verwerkt. Alleen de dingen die hij me heeft aan gedaan nog niet. Die doen elke dag nog steeds pijn. Het heeft me echt helemaal kapot gemaakt.. Hierover ga ik ook schrijven, niet op dit blog overigens, om het te gaan verwerken. Een soort van therapie dus. Ik ga nu eerst eens goed nadenken over wat goed voor MIJ is en wat mij verderhelpt in dit leven en wat mij helpt om gelukkig te zijn! 

Ik heb weer een relatie met Juan. Wij horen bij elkaar, dat is gewoon een feit! Ik heb hem vorige week donderdag voor de tweede keer in anderhalf jaar weer gezien! En echt gezien, want de eerste keer was het maar heel kort en zat hij met boosheid richting mij omdat ik zonder het te zeggen naar zijn huis was gegaan. Hahaha!
We hebben door Delft heen gelopen, wat gegeten en gedronken bij de Ikea... Heel de dag bij elkaar geweest, en het was heerlijk! Heerlijk om hem te zien, te voelen, te ruiken... Ik hou zielsveel van hem! Hij is het neit eens met het feit dat ik met school stop, maar ik heb ook tegen hem gezegd dat ik niet ongelukkig wil zijn en dat ik nog een heleboel dingen te verwerken heb. Hij kon het wel begrijpen, maar het was toch een raar idee voor hem dat ik ging stoppen met school.

Ik ga zo lekker lasagna in de oven doen en lekker relaxen, want dat heb ik wel verdiend!
Morgen komt mijn ex spullen brengen die hij nog van mij heeft, en daar zie ik erg tegen op.. Ik denk dat ik dan weer erg ga terugdenken aan hoe het was toen ik met hem samenwoonde. Maar ja, ik heb in ieder geval mijn spullen en mijn zus gaat speciaal voor mij komen om me te steunen nadat hij is geweest dus daar ben ik ontzettend blij mee!!
Nou, ik weet neit of iemand dit leest, maar een hele fijne avond! 

Pfffff

je moet wete dat ik altijd van je zalf houde wat er ook gebeurt ik zal je nooit late gaan je betekent te veel voor me

 BLABLABLABLABLABLABLA  

Het is dus uit met ''Mijn lieverd'' die dat nu niet meer is maar wel zo op mijn blog heet xD once a cheater, always a cheater he!! 

Rust

Ik ga binnenkort een dagje en nachtje naar mijn ouders toe. Even tot rust komen, en even uit de situatie. Ik zit elke dag te stressen over van alles en nog wat. De was, de rekeningen, eventuele verhuizing.. Ik word er gek van!!
Vandaag confronteerde ik mijn zus met wat me dwars zit. Ze zei dat het toch niet zo veel moeite is om de was te doen en ze begreep niet waar ik me zo druk om maakte. Nou, om het feit dat die was een fucking stapel is en ik dat dus allemaal in mijn eentje moet doen?? Zei ze dat ze over tien dagen toch weg gaat, dus dat ik het dan toch alleen moet doen. Nou dan kun je me toch nu juist helpen?? Ze snapt het niet. Blijkbaar is ze fucking egoïstisch en boeit het haar niet dat ik het niet meer trek. Ach, krijg de tyfus. Ze is nu bij haar tijdelijke lover, blijkbaar zit ze daar liever dan bij mij. Nou daaagggg!!!

 Dit waren dus mijn grootste frustaties vandaag en ik word er gek van!! Ik wil niet elke dag uitgeput zijn vanwege de stress en het huishouden. Ik ben godverdomme zeventien,,
Ik probeerde om half elf te gaan slapen, maar het lukt niet. Als ik mijn ogen dicht doe, voelt het alsof ik naar het plafond aan het staren ben!
Haha dit herinnert me weer aan vroeger, toen ik dacht dat het ''plakfond'' was xD
Anyhow, ik kan dus niet slapen en dat is mooi kut! Wel lekker rustig zonder flikkerende televisie en herrie op de achtergrond door mijn zus :P
Nee, ik ben niet blij dat ze weggaat. Maar ik ben er wel achtergekomen dat ze een heel ander persoon is als dat ik dacht. Ik vroeg aan haar of ze nog wat langer zou kunnen blijven, omdat we anders misschien wel geen boodschappen kunnen halen, dus niet kunnen eten. Waarop ze zei dat ze gewoon in dr huisje wilde en dat het misschien egoïstisch klinkt, maar dat ze eens een keer aan haarzelf wil denken. HAHAHAHA alsof ze ooit aan anderen denkt,,
Als het met haar kut ging, kwam ik meteen, wat de consequenties ook waren. Toen ik tegen haar zei dat het kut met me ging toen ze in Rotterdam woonde, zei ze dat haar huisgenoot de sleutel had en ze dus niet wegkon. Lekkere zus!! En vandaag moest ik huilen, omdat ze me niet begreep, en toen ging ze gewoon weg! Ja, Theo is er nu. NOU EN! JIJ bent mijn zus, je zou er voor me moeten zijn zoals ik er altijd voor jou was!! Ach, eigenlijk moet ik hetzelfde doen wat zij doet. Haar laten STIKKEN. Krijg lekker de tyfus!